Arretjescake

Ik kwam dit laatst weer eens tegen in een receptennieuwsbrief…

De naam komt van het reclamefiguurtje Arretje Nof, waarbij NOF staat voor Nederlandse Olie Fabriek, het latere Calvé. Je kon sparen voor receptenboekjes, waarin onder meer deze ‘Arretje Cake’. En dat recept werd – vanzelfsprekend – gemaakt met Delfia frituurvet.

arretje_nof_boekje

Typisch een recept uit de jaren ’50 van de vorige eeuw, lang niet iedereen had een oven, dus bakken hoorde niet tot de mogelijkheden, dan maar taart en gebak die je kunt laten opstijven in de koelkast, die in nog minder huishoudens aanwezig was…  ;-) Want huisvlijt werd wel op prijs gesteld in die jaren!

index

Een beetje googelend kom ik nogal wat variaties tegen: gelukkig tegenwoordig niet meer met (frituur)vet!
De meningen lopen uiteen van 1/2 boter & 1/2 margarine, toch plantaardig vet of zelfs kokosvet (santen – geeft wel een lekkere kokossmaak mee). De hoeveelheid vet loopt uiteen van 200 tot 250 gram.
Dan de eieren: van 1 dooier tot 2 hele eieren.
Waar wel alle recepten het over eens zijn, een beetje dan, is de hoeveelheid suiker, 200 gram. En dat kan dan witte of bruine basterdsuiker zijn, Maakt volgens mij hier niet echt veel verschil, niet in smaak en niet in kleur.
Dan de cacao: 4-5 eetlepels.
En voor de liefhebbers: een eetlepel rum en/of een eetlepel koffie-extract. Lekker!
Waar de meesten het ook over eens zijn, de biscuitjes. Dat móeten echte Mariakaakjes van Verkade zijn! 200 gram. Hoewel ik ook een variant las waarin de cake voor sinterklaasavond gemaakt werd met kruidnootjes…

Nu we weten [?] welke ingrediënten nodig zijn, het recept:
Smelt de boter/margarine.Klop de eieren met de suiker tot het dik en luchtig is. Voeg de cacao (& koffie-extract & rum) toe en roer goed door. Giet hier al roerend het vet bij.
Breek de biscuitjes door ze in de verpakking te laten en er met een deegroller (of een wijnfles, een honkbalknuppel of een golfclub) hard en vaak op te slaan. Roer de stukjes biscuit door het deeg. Bekleed een cakevorm met bakpapier en schep hier het deeg in.  Laat minimaal 2 uur opstijven in de koelkast, oh ja, volgens sommige recepten een hele nacht…

Je kunt – bij gebrek aan cakeblik – er ook een rol van maken in aluminiumfolie en die stijf dichtrollen.
Bestrooi met poedersuiker of hagelslag.
En snij er hele dunne plakken van, want oh, ’t is zo machtig!

 

Advertenties

Risotto met zalm

Makkelijk, hoewel je er wel de tijd voor moet nemen!
Risotto is nu eenmaal het voorbeeld van “slow cooking”, rustig roeren, roeren, roeren…

Begin met een flinke kluit boter te smelten in een pan met dikke bodem, dan een heel fijn gehakt sjalotje erbij. Maar intussen een 1/2 liter visbouillon van een blokje of gebruik een pot visfond. Als de ui een beetje glazig is (gaar wordt-ie wel gedurende het kookproces), de rijst erbij. Gebruik het liefst een rondekorrelrijst, zoals arborio. Hoewel ik die deze keer niet in huis had en gewoon basmati heb gebruikt. De rijstkorrels moeten helemaal aan alle kanten met een vettig laagje bedekt zijn.
Dan een flinke scheut witte wijn erbij en blijven roeren tot alle vocht verdampt is. Schenk ook lekker een glaasje voor jezelf in, af en toe een slokje tijdens het roeren en zet de rest van de fles weer koud tot alles gaar is, die komt bij ’t eten wel op  ;-)
Begin nu met scheutjes visbouillon toe te voegen en blijf roeren! Alleen door constant de rijst in beweging te houden, krijg je die fijne, romige smaak.
Als de rijst bijna gaar is, voeg je de stukken zalm (zonder vel & graat) in dobbelsteentjes toe, die garen rustig mee. Een klein potje erwtjes afgieten en toevoegen, die hoeven alleen nog maar warm te worden. Als je diepvrieserwtjes gebruikt, iets eerder toevoegen, die moeten ook nog ontdooien.

voor een blog

Braadzakken, zo handig!

Ik ben er helemaal aan “verslaafd”

Je ziet ze tegenwoordig wel kant-en-klaar, van een niet nader bij naam te noemen merk, dat alles in zakjes & pakjes stopt…

Maar ze zijn ook los te koop! Een verpakking met 8 stuks, met sluitingen. Deze gebruik ik, maar er zijn talloze merken, als je even rondkijkt. Er kan tot 3 kilo in, maar ik doe ze liever niet zo vol, geeft wat ruimte om goed af te sluiten.

8-braadzakken-voor-0-3-kg-look-5011352034808-856

Kipfilet kan, of varkenshaas, in grove stukken gesneden, of bijvoorbeeld visfilets met voorgekookte krieltjes, dan is het tegelijk gaar. Da’s eigenlijk ’t enige waar je op moet letten: dat alle ingrediënten ongeveer tegelijk gaar zijn. Op het gebied van groenten is natuurlijk van alles mogelijk: ui, paprika, champignons, courgette in plakjes/blokjes, (snij)boontjes…

Met de zak – die uiteraard  ;-)  hittebestendig is – moet je wel oppassen dat-ie niet direct tegen de hete ovenwand aan komt. Ik doe dan ook het volgende: ik zet de zak in een passende vierkante ovenschaal, vullen, vergeet geen peper & zout, dichtmaken met de sluiting (zorg voor zoveel mogelijk lucht in de zak), lekker omschudden en met schaal en al in de oven zetten!
Vergeet geen klein gaatje te prikken om overdruk te voorkomen (zo’n zak schijnt wel uit elkaar te kunnen barsten, maar da’s mij nog nooit gebeurd).

Als het gaar is, de schaal uit de oven halen, openknippen en de inhoud van de zak zo in de schaal laten glijden, heb je gelijk een lekker voorverwarmde schotel om op tafel te zetten!

“Tuin”-soep

Dat was leuk & lekker van de zomer!

Met collega’s in het kader van de Summerschool van de gemeente Amsterdam een hele dag gewerkt in de schooltuintjes in Amsterdam-Noord.
Veel uitleg, de imker aan het werk gezien, en de vlinderkas met ook al een enthousiaste vrijwilliger.
En natuurlijk meer dan genoeg werk… want: in de zomer groeit alles – dus ook het onkruid – het hardst & zijn de schoolkinderen met vakantie (voor hen staat het werk 6 weken stil). Dus met z’n allen gezellig schoffelen.

Maar eerst met de kruiwagen langs de tuinen om groenten te oogsten voor de soep: wortelen, boontjes, uien, aardappelen, paprika, courgette, pompoen, zelfs boerenkool ging er in onze soep! En natuurlijk ook kruiden, zoals peterselie, tijm, oregano en rozemarijn.

Omdat er maar 1 grote 10-literpan beschikbaar was en 1 elektrisch kookplaatje, waren er wel (groente)bouillonblokjes als basis. Er stond ook nog vermicelli, maar die was helemaal niet nodig, sterker nog… daar was helemaal geen plek meer voor in de soep!

Wat hebben we gesmuld, tussen de middag, nooit lekkerder soep gegeten!

’s Middags ging de andere helft van de groep (die ’s morgens de soep gemaakt hadden) schoffelen en mochten degenen die ’s morgens geschoffeld hadden kruidenazijn maken. Twee flesjes ieder, zodat we aan het eind van de dag allemaal met homemade kruidenazijn & flink wat spierpijn  ;-)  naar huis gingen. Tja, ’t is wel hard werken, zo’n hele dag “op het land” voor al die kantoorambtenaren, maar wat een leuke dag was dat!

Pierogi

In onze vakantie hebben we onder andere Gdansk in Polen bezocht (Dantzig voor de Duitsers). We waren er maar één dag, die moest ten volle benut worden. Maar gegeten moet er ook! Dus een leuk Pools eethuisje opgezocht, en dan… gelukkig is de kaart in het Engels!

SAMSUNG CAMERA PICTURES

Pierogi, nooit eerder van gehoord, maar ze gaan per zes en zijn gevuld met vlees of kaas. Of zoet met fruit en roomsaus. Ik denk aan een soort dumplings, noedels… Vooruit, voor mij een portie met geroosterde eend gevuld en voor m’n vriend met vlees. Blijkt in beide gevallen gehakt te zijn.
Voor mij een flesje Pools water erbij en vooraf krijgen we brood met… lekker, maar wat ’t is…?? Smeerbaar, lijkt wel reuzel, met ui en augurk erdoor…
Wel, “when in Rome, do as the Romans do”. Dus smeren en eten. We gaan thuis wel eens uitzoeken wat ’t is.

En daar komen dan onze pirogi. Links de mijne, geserveerd met appelmoes met calvados (hoewel je dat laatste er voornamelijk bij moest denken) en rechts die met gehakt en uitgebakken spekjes eroverheen. Zes in een portie is rijkelijk veel trouwens voor een lunch, voor mij zou vier ook genoeg zijn geweest.

Later lopen we over een markt waar allerlei etenswaren in kraampjes wordt verkocht, daar maken we een paar foto’s en kijken wat er ligt, hopelijk kunnen we thuis een en ander vertalen en te weten komen wat ’t nou allemaal precies is geweest.

En dan thuis: Google! “pirogi”
De eerste link die ik open is deze:
Je lokale Poolse supermarkt is een bron van kuipjes vet en penssoep in worstenzakken
De Poolse supermarkt bij mij om de hoek heeft altijd een grote aantrekkingskracht op me gehad. Hoog tijd om de mysterieuze potjes, zakken soep en gedroogde lekkernijen eens beter te bekijken.
Een blog van Pete Wu (juni 2015) op Munchies
https://munchies.vice.com/nl/article/kbxydy/je-lokale-poolse-supermarkt-is-een-bron-van-kuipjes-vet-en-penssoep-in-worstenzakken

Ik leer dat ’t inderdaad reuzel was, wat we op brood te smeren kregen en dat dat Smalec heet. En ik besluit ook eens naar die supermarkt te gaan. Want ik had inmiddels ook allerlei recepten voor pirogie gevonden, maar hoopte ze daar kant-en-klaar te vinden.
Ik ben in elk geval in zoverre in het voordeel, dat ik me vooraf gerealiseerd heb – door ’t lezen van die blog – dat ik er geen woord zal kunnen lezen. Ik zal dus echt op ’t uiterlijk af moeten gaan.
Twee woorden ken ik inmiddels: pirogie en smalec  ;-)

Een paar weken later heb ik de tijd om naar Amsterdam-Noord te gaan, ik kan het combineren met een andere boodschap en ik ga naar de Poolse supermarkt COSTA aan de Meeuwenlaan.

poolse supermarkt (1)

Allereerst neem ik twee flesjes Pools bier mee, Tyskie en Warka. Gewoon pilsener, 5,5% alcohol, voor ’t leuk, want mijn vriend dronk ik Gdansk Grolsch, omdat-ie ’t niet zo vertrouwde, of het wel gewoon pilsener was, of ’t heel anders smaakte of zo…

En pirogi hadden ze in soorten en kleuren, m’n Pools giert vooruit… veel woorden snap in een beetje:
z szpinakiem is vast en zeker spinazie. Lekkere vulling, ‘t proberen waard!

Dan deze gelei, ’t was me al opgevallen dat ze alles in gelei stoppen. Perliczka = parelhoen, leer ik later thuis met Google Translate. W galarecie = in gelei. Was lekker in plakken op brood.

En natuurlijk de Smalec. Z jablkiem = met appel. Najlepszy z pieczywem wordt vertaald met: best met brood. Tuurlijk, lekker smeren. En de laatste kreet op de rand van de pot (waar zouden we zijn zonder Google!): een goed gedragen sluiting garantie, misschien geen goed Nederlands, maar wel duidelijk.
Deze pot gaat binnenkort open.

De pirogie met spinazie hebben we vandaag als lunch gegeten, met een beetje geraspte kaas erover en een tomaat bij gebrek aan sla.
Is voor herhaling vatbaar!

pirogie met spinazie met kaas en tomaat

De volgende keer ga ik bij COSTA ook eens brood proberen en verder snuffelen bij de blikjes en potjes.

 

 

Snelle (vega) tortilla

Met dit warme weer wil je niet te lang in de keuken staan… dus alles wat snel klaar is, is welkom. Ook gebruik ik dan liever de oven, want dan kun je makkelijker even de keuken uit lopen, in plaats van achter het fornuis te moeten blijven staan roeren.

Besmeer grote bloemtortilla’s met pesto, bedek met plakjes champignon of andere paddestoelen en doorgesneden kerstomaatjes – hoewel je met deze groenten natuurlijk naar eigen smaak & fantasie kunt variëren ;-)  besprenkel rijkelijk met olijfolie, peper & (minder rijkelijk) met zout.
Rol ze op, leg in een passende ovenschaal en doe daar een flinke laag geraspte kaas overheen.

Tot zover geen warmte aan te pas gekomen… Inmiddels staat (ver) achter je de oven voor te verwarmen op 180 graden.
Schuif de schaal erin, ik schat afhankelijk van de soorten groenten tussen de 10 & 15 minuten.

Serveer eventueel met een salade erbij, hoewel er groenten genoeg in zitten.
Minder vega kan natuurlijk ook: het makkelijkst is dan wat vleeswaar in reepjes/blokjes of een restantje vlees.
En is zo’n pak tortilla’s te groot voor jou of jullie, invriezen kan heel makkelijk en de volgende keer zijn ze zo ontdooid!

flour-tortilla

Bij de borrel

Een tijdje geleden schreef ik over hapjes die je zowel warm als koud kunt eten, maar die zó lekker zijn dat je aan de koude variant niet of nauwelijks toekomt…

Zwarte olijven met knoflook bijvoorbeeld, een recept dat ik van een Spaanse vriendin kreeg, haar vader (één van de eerste ‘gastarbeiders’ in Nederland, jaren ’60 van de vorige eeuw) maakte het vaak.

Neem een blik eenvoudige zwarte olijven zonder pit, of ontpit ze zelf. En neem een platte schaal, de schaal hoeft niet diep te zijn, als alle olijven er maar naast elkaar in passen, de hele bodem vol, zogezegd.
Zet tussen de olijven voldoende hele gepelde teentjes knoflook, minimaal een hele bol gebruiken hoor!
Giet er droge witte wijn op tot de olijven nét helemaal onder staan.
Zet in de oven op ca. 120 graden, een uurtje, tot alle wijn verdampt is en de knoflook gaar geworden is.

Eet smakelijk!
Ja, je kunt ze ook koud laten worden… is mij nog nooit gelukt  ;-)

collage.jpg

Trouwens, nu we het toch over borrelhapjes hebben, nog eentje:

Komkommerzalmrolletjes
Schaaf met een kaasmes lange stroken van een komkommer, besmeer die met verse roomkaas, leg er – ook in lange plakken gesneden – gerookte zalm op. Rol op & zet vast met een cocktailprikker. Garneer met dille.

IMG_1374